Sporten tijdens ziekte: wanneer kost het je baan?
Een werknemer meldt zich ziek en duikt een paar weken later op in de uitslagenlijst van een sportevenement. Voor veel werkgevers voelt dat als een klap in het gezicht. Maar is het ook genoeg voor een ontslag op staande voet? Twee recente uitspraken geven een tegengestelde uitkomst.
Ziek is niet hetzelfde als stilzitten
Arbeidsongeschikt betekent dat je door ziekte niet in staat bent om je eigen werk in volledige omvang uit te voeren. Stel: twee werknemers breken allebei hun enkel. De accountant werkt met zijn been op een krukje gewoon door. De fabrieksmedewerker, die de hele dag op zijn benen staat, zit wekenlang thuis. Zelfde blessure, andere gevolgen.
Bij arbeidsongeschiktheid is de vraag of je je eigen werk (gedeeltelijk) kunt verrichten. Wie dat niet kan, is soms nog prima in staat tot andere activiteiten, zoals sporten. Arbeidsongeschikt betekent dus niet dat je als werknemer niks mag. Sporten kan pas bijdragen aan herstel, afhankelijk van de klachten en het advies van de bedrijfsarts.
Toch kan sporten tijdens ziekte wel degelijk tot problemen leiden. In het ergste geval volgt een ontslag op staande voet: de arbeidsovereenkomst eindigt dan direct, zonder opzegtermijn. Daarbij moet het ontslag aan een aantal strikte voorwaarden voldoen. Welke dat zijn, lees je in een eerdere blog over OOSV. Of sporten tijdens ziekte een dringende reden oplevert, hangt af van de omstandigheden van het geval, bijvoorbeeld het antwoord op de vraag of de werknemer eerlijk is geweest over zijn belastbaarheid.
De marathonloper die niets verborg
In de eerste zaak (ECLI:NL:RBZWB:2026:8540) ging het om een werknemer die zich ziek had gemeld met een spierziekte. Tijdens zijn ziekte bleef hij hardlopen en liep hij zelfs een marathon. De werkgever voelde zich misleid en ontsloeg hem op staande voet.
De rechter oordeelde dat dat niet rechtsgeldig was. Dit hing vooral samen met wat de werknemer zelf had verteld. Al bij zijn eerste consult had hij de bedrijfsarts laten weten dat hij vier keer per week hardliep en trainde voor een marathon. Dat bleek ook uit de aantekeningen van de bedrijfsarts. Dat de arts dit vervolgens niet in zijn rapportage had opgenomen, kon de werknemer niet worden verweten. Bovendien wist ook de werkgever dat hij een fanatieke hardloper was en kort daarvoor nog een halve marathon had gelopen. Toen de werkgever later overstapte naar een andere bedrijfsarts, die niets van het hardlopen wist, lag het op de weg van de werkgever om die arts in te lichten.
Kortom: de werknemer had vanaf het begin open kaart gespeeld over zijn sportactiviteiten. Van misleiding was geen sprake, en daarmee ontbrak een dringende reden voor ontslag op staande voet.
De Hyrox-deelnemer die een ander verhaal vertelde
In deze zaak (ECLI:NL:GHDHA:2026:2847) meldde een werkneemster zich ziek vanwege spanningen in de arbeidsrelatie. Een maand na haar ziekmelding liet de werkneemster weten dat zij de ziekte van Pfeiffer had. Ze was al moe van kleine inspanningen, sliep overdag veel en kon niet werken. Twee weken later ontdekte de werkgever dat de werkneemster had meegedaan aan een Hyrox, een slopende combinatie van hardlopen en fitnessoefeningen. Op de vraag hoe dat te rijmen viel met haar eerdere berichten, antwoordde ze dat sporten gezond is. De werkgever ontsloeg haar op staande voet.
De kantonrechter oordeelde dat het ontslag rechtsgeldig was. Volgens de rechter ging het niet om de spanningen waardoor zij zich had ziekgemeld, en ook niet om de vraag of zij de Hyrox lichamelijk aankon. Waar het om draaide, was het vertrouwen dat zij had beschaamd. Ze had een onjuist beeld geschetst van haar belastbaarheid, en dat terwijl beide partijen juist bezig waren dat vertrouwen te herstellen.
Niet de sport, maar het vertrouwen
In beide zaken deed een zieke werknemer mee aan een sportwedstrijd, en toch liep het heel anders af. Dat komt doordat de rechter niet keek naar de vraag of het sporten medisch verantwoord was, maar naar de vraag of de werknemer eerlijk was geweest over diens belastbaarheid. De marathonloper had vanaf het begin open kaart gespeeld, zowel tegenover de bedrijfsarts als tegenover zijn werkgever. De Hyrox-deelneemster schetste juist een beeld van iemand die nauwelijks iets kon, en ondermijnde daarmee het vertrouwen dat partijen juist probeerden te herstellen. Sporten tijdens ziekte is dus niet het probleem, misleiding wel.
Twijfel je over een concrete situatie?
Als werkgever is het verstandig niet te snel naar het zwaarste middel te grijpen: een ontslag op staande voet houdt lang niet altijd stand. Als werknemer doe je er goed aan kritisch te kijken of een sportwedstrijd past bij je belastbaarheid tijdens ziekte en daar open over te zijn. Neem hiervoor gerust contact met ons op.
